Het is prikkelend wat je schrijft; even een korte reactie van mijn kant hierop.
De kern (zoals ik het lees) van wat je zegt is "baseer je op kennis/wetenschap".
Het is wel aardig om eens bij stil te staan hoe de P&O-er zich over de afgelopen jaren heeft ontwikkeld en (grotendeels nog steeds) op zoek is naar beantwoordiong van vragen als "welke rol moet ik pakken? / "waar zit mijn toegevoegde waarde?".
Oorspronkelijk werd de P&O-er 'verweten' te operationeel / procedureel / instrumenteel te denken en te werken. Gebrek aan visie werd ook vaak (logisch, want dat ligt in het verlengde hiervan) als tekortkoming gezien bij P&O. Je zou daarom kunnen stellen dat 'zweverigheid' niet bepaald iets is wat oorspronkelijk werd verweten.
Het zou best kunnen dat we op basis van de eerdere 'kritiek' zoekende zijn geworden (we willen het immers anders doen). Wat dat betreft ben ik het wel met je eens dat je (als je zoekende bent) dan het beste kunt grijpen naar solide kennis / wetenschappelijk beproefde methodieken ipv zaken aan te grijpen die je geen houvast bieden.
Ik denk echter dat dit voor een deel de verklaring is voor de P&O-er die als zweverig wordt ervaren. Een ander deel (naar mijn mening) heeft te maken met de kijkrichting van de P&O-er. Kijkt hij/zij van binnen (het P&O-vak) naar buiten, of kijkt hij/zij van buiten (vanuit behoeften die er zijn in de organisatie) naar binnen (naar het vak). Dat laatste is helaas heel vaak het geval. Dan loop je de kans jezelf en je vak te ontwikkelen in een richting waar niemand op zit te wachten. Meer leren te denken in 'marketing benadering' is hiervoor de oplossing.
Vrgr,
Koenraad