Zakelijke inzet Sociale Media?

Beste mensen,

Natuurlijk herken ik de moeite die we moeten doen om elkaar tactvol, doeltreffend en warm te leren communiceren. Aan kinderen, maar trek de vergelijking gerust door naar iedereen die in een andere omgeving terecht komt.

En ik herken de enorme impact die de meest recente nieuwe middelen hebben. Linked, Hyves met mate, mail en PDA heb ik nu aardig onder de knie. Overigens schijn ik binnenkort een mobiel te gaan kopen waarmee je ook kunt telefoneren.

De verharding in communicatie lijkt slecht een onderdeel van de verharding überhaupt. Kijk naar onze hoogste vertegenwoordigers in het Haagse en je vraagt je soms af hoe we onze standaard bepalen en bewaken.

Leuker vind ik het om de volgende stap voor te stellen. Hoe communiceren wij over enkele jaren? De ontwikkelingen gaan zo snel dat we waarschijnlijk niet 20 jaar hoeven te wachten. Zo lang deed de mobiele telefoon er over om van een RSI veroorzakend accu-met snoer- aan de arm-apparaat zich te ontwikkelen tot de gadget van vandaag. Bestond RSI trouwens 20 jaar geleden al? Communiceren we straks met thoughttransfer?

Dan verlangen we terug naar de goede oude tijd? Wedden? Waarin je gewoon per mail iemand uitschold. Of per sms je relatie verbrak. Of met twitter 20 relaties tegelijk in een kroeg in gang zette. Je collega per diezelfde sms in de vergadering fantastisch souffleerde. Via Linked of Hyves je je kracht en passie visualiseerde.

En je begrijp dan waarom nog ouderen terug verlangen naar de gewone vaste telefoon. Waarbij jij je nog herinnert dat er nog een oudere categorie was, inmiddels letterlijk uitgestorven, die vier maal daags den post ontving. RSVP.

Kenmerk bij al deze hulpmiddelen en bij al de standaarden voor omgangsvormen is voor mij altijd de authenticiteit. Hoe ouder ik wordt, des te beter durf ik het te zijn. En in mijn uitingen klinkt dat door. Daar ben ik van overtuigd. Mijn waarden zijn er in herkenbaar. Van respect naar streng, van compassie naar oordelend. Van, naar. Alles zit er in. Teveel om op te noemen, en ik sta er ook niet (meer) bij stil.

Ik hoop van harte dat ik de volgende generatie hulpmiddelen ook zal snappen en kunnen gebruiken. En dat authenticiteit dan breed geldt. Zodat iedereen aanspreekbaar is op z'n eigen identiteit. Hoe gecommuniceerd ook.

Vriendelijke groet,

Eddy

Ja; dit herken ik zeer.

Daar waar opvoeders natuurlijk 'vroeger' kinderen leerden om te gaan met 'communicatie' (wat kun je zeggen tegen wie; en hoe zeg je dat dan, e.d.) en met 'conflicten' (hoe los je ruzies op, betuig je spijt of sta je voor je standpunt, e.d.), is het misschien nu wel aan diezelfde opvoeders de taak om (aan kinderen?) te leren hoe dat werkt 'op afstand', via sociale media, MSN, etc.. Sociale media roept naar mijn idee ook om (andere) sociale gedragsregels, normen en waarden.

Beste Marcel,

Ook ik herken mij in het beeld van de hopelijk hippe veertiger. Social media hebben in mijn dagelijkse leven hun intrede gedaan. Eerst wat schoorvoetend maar nu een actief gebruiker van twitter en linkedin. Mijn dagelijkse leven kan nogal hectisch zijn. Naast een gezin en werk ook actief in politiek en besturen. De social media zijn voor mij instrumenten die het verzamelen van informatie en mijn behoefte aan het op de hoogte zijn van de actualiteit een stuk eenvoudiger maken. Het heeft mij in contact gebracht met mensen die ik anders nooit had ontmoet. Snel en eenvoudig op afstand met elkaar in gesprek. En mocht er voldoende aanleiding zijn voor een persoonlijk gesprek dan is een afspraak snel gemaakt.

Het is wel zaak heel zorgvuldig te zijn in de opbouw van je (zakelijke) netwerk. Wat is je doel met het gebruik van deze instrumenten, welke opbrenst verwacht je te kunnen behalen, wat heb jij aan anderen te brengen en welke interessegebieden heb je. Zomaar een paar vragen die je jezelf kunt stellen voordat je een profiel aanmaakt. Deze media zijn inderdaad niet meer weg te denken. Ik ben er van overtuigd dat deze instrumenten een toegevoegde waarde kunnen zijn in je dagelijks bezigheden.

Met mijn kinderen heb ik regelmatig een gesprek over het gebruik van Hyves en MSN. Het is inderdaad wel heel erg makkelijk om elkaar een berichtje te sturen en daarmee te denken dat "de kous af is". Wat wij ze mee willen geven is dat het met elkaar chatten via de computer iets van deze tijd is maar dat het persoonlijk contact er altijd al was. Er moet onderscheid zijn in wat je via een berichtje stuurt en wat je toch echt face-to-face met elkaar moet bespreken. Communicatie is een proces van 2 personen waarbij er onderwerpen zijn die om persoonlijk contact vragen, waarbij niet alleen verbale commnunicatie maar ook de non-verbale communicatie voldoende ruimte moet hebben.

Kortom...wat mij betreft worden social media pas killing als wij de regie niet meer hebben over de manier waarop wij onze eigen communicatie invullen.

Liesbeth

Uit eigen ervaring merk ik dat mijn kinderen (pubers+) de werkelijke contacten mislopen doordat ze alles via de genoemde media lekker veilig achter de laptop doen. Er onstaan ruzies die normaal nooit ontstaan zouden zijn. De jeugd durft vreemd genoeg achter de PC meer en harder te discussieren dan face-to-face. Hierdoor kunnen incidenten ontstaan die de moeite niet waard zijn. Het echte en zeer waardevolle met respect en persoonlijke manier van omgaan met de medemens raakt achterop. Dit is wat mij betreft de onderbelichte negatieve kant van de nieuwe media als Hyves, MSN, Facebook etc. Uiteindelijk allemaal niet best voor de realiteit, de maatschappelijke carriëre! Wie herkent dit?